قاب گل نقره رنگی اعلی ۱۵*۱۵ عیار ۸۴

قاب گل نقره رنگی ۱۵*۱۵ عیار ۸۴ خاص

تاریخچه

مردم ایران از نخستین اقوامی بودند که با فلز آشنایی پیدا کردند و به فلز کاری پرداختند . ساکنان این مرز و بوم به گواهی یافته های تازه در کاوش های باستان شناسی از هزاره ششم پیش از میلاد به ساختن ابزارهای فلزی دست یافته اند . روزگار پادشاهی مادها و هخامنشی ها را باید اوج قوت و عظمت فلز کاری ایران باستان دانست و هرکس آثار فلزی دوره ساسانی را ملاحظه کند آنرا تصدیق می نماید. آثار باقیمانده همچون جام ها و بشقاب هایی که هخامنشان می ساختند به تنگهای خوش نقش و نگار و طبق های زرین دوره مغولی و تیموری ، شمعدانها و ظروف سلجوقی ، تنگ ها و بشقاب ها و شمشیرهای زیبای صفوی و همچنین آثاری که هم اکنون به وسیله هنرمندان معاصر خلق می گردد همه نشانه های انکار ناپذیری از شکوه و عظمت این هنر در سرزمین ایران است و در این میان اصفهان در بین دیگر شهرهای ایران جایگاه ویژه ای را در هنر نقره سازی به خود اختصاص داده است. هرچند در طول تاریخ و بر اثر تاراج اسکندر و سپاهیان وی و ذوب نمودن نقره های ساخته شده در زمانهای قدیم بسیاری از این اشیاء و ظروف از بین رفته و آنچه طی دو قرن اخیر توسط کاوشگران باستان شناسی یافت شده است آثاری است که توسط مردم در دل خاک پنهان شده بودند.( قاب گل نقره )

 نحوه ساخت ظروف نقره

برای شروع کار ابتدا نقره و مس مصرفی را با اعیار های استاندارد شامل ۸۴ ، ۹۰، ۵/۹۲ و ۵/۹۹ مشخص نموده و به وسیله ظرفی بنام بوته در دمای ذوب، نقره و مس در داخل کوره قرار میگیرد . سپس مواد مذاب شده را در داخل ابزار خاصی به نام ریجه ریخته و آن رابه صورت شمش های نقره و یا مفتول های باریک تهیه می کنیم . از شمش جامد برای نقره سازی استفاده می شود .به این صورت که با دستگاه نورد شمش را به ضخامت دلخواه به ورق تبدیل میکنیم و با قیچی مخصوص برش داده و با چکش ، سندان و لحیم کاری به آن شکل دلخواه را میدهیم و سپس پشت آنرا قیر اندود کرده و سطح کار را قلمزنی می کنیم . در ادامه با حرارت، قیر را از سطح پشت کار جدا نموده و مراحل پردازش کار انجام می شود و در آخرین مرحله با مواد پاک کننده ای مثل جوهر و سیانور و دیگر ترکیبات شیمیایی ظرف را تمیز می کنیم.

استاد امیر اهتمام درباره علت نام گذاری این هنر به نام نقره سازی گفت:استفاده از ظروف طلا و نقره در گذشته در بین پادشاهان فراوان بوده است و کسانی که به ساخت ظروف طلا و نقره اشتغال داشتند به زر و سیم ساز معروف بودند.یعنی کسانی که از طلا و نقره برای ساخت ظروف استفاده میکردند.از حدود ۵۰ سال پیش کلمه سیم سازی جای خود را به نقره سازی داد اما در حقیقت زرگری همان هنر زر و سیم سازی است که از قرن های گذشته تاکنون رایج بوده است.